Strip Review: Storm – De Maotusauri Armada

Storm – De Maotusauri Armada is het tweede deel in De Kronieken van De Buitenring.

Het eerste deel van deze reeks, De Banneling van Thoem, verscheen al in 2011. Minck Oosterveer tekende dit deel, maar hij overleed al kort na het verschijnen. Het zal een van de redenen zijn geweest dat het tweede deel zo lang op zich liet wachten.

In dat eerste deel komen Storm, Roodhaar en Nomad, overigens om onduidelijke redenen, in de buitenring van het Pandarve Universum terecht. Een Tovenares neemt het lichaam van Roodhaar over en Storm en Nomad gaan op pad om haar te bevrijden. Het scenario was van de hand van Willem Ritstier. Het zit vol actie en avontuur en is nog steeds een van de aardigste Storm avonturen uit de periode na het overlijden van Don Lawrence. Minck Oosterveer tekende ook een prima versie van de hoofdfiguren. Roodhaar zag er niet eerder zo sexy uit. Wat tegenviel aan dit album, was de glossy digitale inkleuring, die de strip het uiterlijk van een verouderd computerspel gaf.

In dit tweede deel, hangen de drie hoofdfiguren nog steeds rond in de Buitenring. Ze komen terecht op een waterplaneet, waar de stad Serenissima belegerd wordt door een armada van schepen en vliegende dinosaurussen van buurland Maotusaurie. Serenissima beschikt echter over uitstekende verdedigingswerken, waardoor de belegering tijdelijk wordt gestopt. Storm biedt de heerser van de stad aan om met de tegenstander te gaan onderhandelen.

Het verhaal is deze keer geschreven door Robbert Damen, die inmiddels ook de Roodhaar serie schrijft. Het verhaal is onderhoudend en bevat veel actie en avontuur. Het verhaal is wel complexer dan nodig, waardoor het soms wat moeilijk te volgen is. Plotwendingen komen soms wat uit de lucht vallen. Belangrijker is dat dit verhaal veel fantasie bevat en durft af te wijken van de gebaande paden. Hierdoor voelt dit verhaal veel meer aan als een echt nieuw Storm verhaal, dan de laatste delen van de tamelijk uitgemolken Pandarve reeks.

De tekeningen in dit album zijn van Apri Kusbiantoro. Dit is zijn tweede Storm album na De Ruimte van Klein. Zijn tekenstijl ligt erg dicht tegen die van Don Lawrence aan, waardoor het album er ook meteen uitziet als een echt Storm album. Op het vlak van menselijke proporties en ruimtelijk perspectief is er soms nog wel wat op zijn tekeningen aan te merken. Maar zijn ontwikkeling gaat gewoon door en in dit album stoort het vrijwel nergens meer.

Wat verder opvalt is dat de gezichten van zijn figuren soms wat Aziatische trekjes lijken te hebben. Dat is best charmant. Het past bij de Aziatische achtergrond van de tekenaar. Er wordt soms wat gemopperd dat zijn werk wat teveel op het werk van Don Lawrence lijkt. Voor een Storm album is dat echter een duidelijke bonus. Misschien kan Apri Kusbiantoro zijn fraaie tekeningen nog wat meer eigen karakter geven door er nog meer Oosterse invloeden in te verwerken.

Storm – De Maotusauri Armada bereikt met dit nieuwe teken-en schrijversduo een duidelijk hoger niveau dan dat van de huidige albums in de Kronieken van Pandarve. Er is nog wel het een en ander op aan te merken, maar als dit niveau zich de komende albums doorzet, dan ligt het voor de hand dat de Kronieken van De Buitenring de nieuwe hoofdreeks van Storm wordt.