Strip Review: Blake en Mortimer 31 – De Atlantische Dreiging

Blake en Mortimer deel 31 wordt opnieuw getekend door de Nederlander Peter van Dongen.

Het is zijn vierde album in de reeks na De Vallei der Onsterfelijken deel 1 en 2 en De Laatste Zwaardvis. Die drie albums tekende en inkte hij samen met Teun Berserik. De Atlantische dreiging is volledig getekend en ingekleurd door Van Dongen. Net als in de vorige albums verzorgt Yves Sente het Scenario.

Het verhaal begint met verschillende incidenten in de Noordzee. Schepen raken op drift, bemanningen komen om en langs de kust van de omringende landen worden grote aantallen dode vis aangetroffen. Intussen is de bekende Duitse archeoloog Herr Doktor Grossgrabenstein midden op de Noordzee bezig met een groot onderzoek naar overblijfselen van het mythische Doggerland. Het gebied dat tienduizend jaar geleden Groot Brittanie met het vasteland verbond, maar werd verzwolgen door de zee.

Dat is vast geen toeval. Blake en Mortimer gaan in opdracht van MI6 op onderzoek uit naar de raadselachtige voorvallen.

Het verhaal begint mysterieus en Sente weet de spanning goed op te bouwen door stukjes van de puzzel af te wisselen met spannende gebeurtenissen. Jammer genoeg komt het verhaal na de eerste vlotte 25 pagina’s met piepende remmen tot stilstand en krijgen we een flinke informatiedump voor de kiezen.

Blake en Mortimer 31 blijkt dan een vervolg te zijn op het album Het Raadsel van Atlantis. In een pagina of 12 vernemen we de gebeurtenissen die zich na dat album hebben afgespeeld. Het is niet oninteressant, maar funest voor de eerder opgebouwde spanning. Na dit lange intermezzo probeert het verhaal de draad en de actie weer op te pakken, maar dat wil niet goed meer lukken.

in het laatste gedeelte van het verhaal moeten ook nog erg veel verhaallijntjes worden afgerond. Alle individuele gebeurtenissen krijgen daardoor onvoldoende ruimte om te ademen. Er gebeurt zoveel, dat de lezer nauwelijks tijd krijgt om het op zich te laten inwerken en dat levert een erg vermoeiende leeservaring op.

Mogelijk was in een eerder stadium een tweeluik ingepland en moest alles uiteindelijk binnen 1 album worden afgerond. Aan de tekeningen ligt het in ieder geval niet. Liefhebbers van het lijnenwerk van Peter van Dongen komen hier goed aan hun trekken en kunnen dit album ook alleen voor de tekeningen aanschaffen.